ทุกวันนี้ เวลาพูดถึง “สุขภาพคนไทย” เราอาจนึกถึงโรงพยาบาล หมอ ยา การรักษา หรือโรคภัยไข้เจ็บที่เกิดขึ้นกับแต่ละคน แต่หากลองมองไปรอบตัวให้ลึกขึ้น คำถามเรื่องสุขภาพอาจไม่ได้เริ่มต้นที่โรงพยาบาลเสมอไป
สุขภาพอาจเริ่มจากอาหารที่เรากินทุกวัน เครื่องดื่มหวานที่หาซื้อง่ายกว่าน้ำเปล่า โฆษณาผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ไหลผ่านหน้าจอมือถือ ความเครียดจากงาน รายได้ที่ไม่พอใช้ ทางเท้าที่เดินไม่สะดวก อากาศที่หายใจเข้าไป หรือแม้กระทั่งข้อมูลสุขภาพจำนวนมหาศาลที่เราเห็นทุกวัน แต่ไม่แน่ใจว่าอะไรจริง อะไรเกินจริง และอะไรควรเชื่อ
ในครอบครัวหนึ่ง เราอาจเห็นเด็กที่เติบโตมากับหน้าจอ เห็นวัยทำงานที่เหนื่อยล้าจากภาระชีวิต เห็นผู้สูงอายุที่อายุยืนขึ้น แต่ต้องอยู่กับโรคเรื้อรังหลายโรคพร้อมกัน หรือเห็นคนใกล้ตัวที่รู้เรื่องสุขภาพมากขึ้น แต่ยังเปลี่ยนพฤติกรรมได้ยาก เพราะชีวิตจริงมีเงื่อนไขมากกว่าคำแนะนำบนกระดาษ
คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่า “คนไทยสุขภาพดีหรือไม่” แต่คือ สุขภาพของคนไทยกำลังถูกกำหนดโดยอะไรบ้าง และในวันที่ข้อมูลสุขภาพเข้าถึงง่ายกว่าที่เคย เราจะทำอย่างไรให้ข้อมูลเหล่านั้นไม่หยุดอยู่แค่การรับรู้ แต่กลายเป็นพลังในการตัดสินใจ เปลี่ยนพฤติกรรม และออกแบบระบบสุขภาพที่สอดคล้องกับชีวิตจริงของผู้คน
ด้วยคำถามเหล่านี้ SPACE | siteStory มีโอกาสได้รับเกียรติจากสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล เชิญเข้าร่วมงาน Forum สุขภาพคนไทย 2569 ภายใต้หัวข้อหลัก “รอบรู้อย่างรอบคอบ ความรอบรู้ด้านสุขภาพบนพื้นที่ดิจิทัล” เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2569 ณ อาคารศูนย์เรียนรู้สุขภาวะ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ หรือ สสส.
เวทีนี้เป็นการเปิดตัวและแลกเปลี่ยนเนื้อหาจาก “รายงานสุขภาพคนไทย ปี 2569” ซึ่งไม่ได้ถูกออกแบบให้เป็นเพียงหนังสือรวบรวมข้อมูลประจำปี แต่เป็นทั้งรายงานสถานการณ์ เครื่องมือทางนโยบาย และฐานความรู้สาธารณะ ที่ช่วยให้สังคมเห็นภาพสุขภาพคนไทยในบริบทที่ซับซ้อนขึ้น ทั้งจากการเปลี่ยนแปลงทางประชากร สังคมสูงวัย โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง หรือ NCDs ความเปราะบางทางเศรษฐกิจ สถานการณ์ชายแดน มลพิษข้ามพรมแดน ภัยพิบัติ และความท้าทายใหม่บนพื้นที่ดิจิทัล
สาระสำคัญของงานครั้งนี้ไม่ได้หยุดอยู่ที่การเผยแพร่ข้อมูล แต่พยายามชวนสังคมตั้งคำถามต่อว่า เมื่อเรามีข้อมูลสุขภาพมากขึ้น เราจะทำอย่างไรให้ข้อมูลเหล่านั้นเดินทางไปถึงผู้คนมากขึ้น ถูกเข้าใจมากขึ้น และถูกนำไปใช้ในการตัดสินใจมากขึ้น
นี่คือประเด็นที่ปรากฏอยู่แทบทุกช่วงของเวที ไม่ว่าจะเป็นช่วงเปิดการประชุม การนำเสนอรายงาน เสวนาเรื่องความรอบรู้ด้านสุขภาพบนพื้นที่ดิจิทัล การอภิปรายเรื่องการเปลี่ยนแปลงทางประชากร หรือการขยายภาพ 10 สถานการณ์เด่นทางสุขภาพของประเทศ ทุกช่วงล้วนสะท้อนโจทย์ร่วมกันว่า “องค์ความรู้ที่ดี” จะมีพลังได้จริง ก็ต่อเมื่อถูกสื่อสารอย่างเข้าใจง่าย เชื่อมโยงกับชีวิตผู้คน และถูกนำไปใช้ต่อในระดับนโยบาย ระดับชุมชน ระดับสื่อ และระดับประชาชนทั่วไป
นี่อาจเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ theSPACE ได้รับเชิญให้เข้าร่วมเวทีครั้งนี้ เพราะบทบาทของสื่อสาธารณะในวันนี้ ไม่ใช่เพียงการรายงานว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คือการช่วยแปลความรู้ให้เดินทางจากห้องประชุมไปสู่สังคม ทำให้ข้อมูลเชิงวิชาการไม่ถูกจำกัดอยู่ในวงผู้เชี่ยวชาญ แต่กลายเป็นภาษาที่ประชาชนอ่านแล้วเข้าใจ เชื่อมโยงกับชีวิตตนเอง และมองเห็นว่าเรื่องสุขภาพเป็นเรื่องของทุกคน
ในช่วงเปิดการประชุม นพ.พงศ์เทพ วงศ์วัชรไพบูลย์ ผู้จัดการกองทุน สสส. วางกรอบภาพใหญ่ของความท้าทายด้านสุขภาพคนไทยไว้อย่างชัดเจนว่า ประเทศไทยกำลังเผชิญโจทย์หลายด้านพร้อมกัน ทั้งเด็กเกิดน้อย วัยทำงานลดลง ผู้สูงอายุและผู้มีภาวะพึ่งพิงเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันยังมีแรงกดดันจากภายนอก ทั้งนโยบายระหว่างประเทศ ความขัดแย้งชายแดน มลพิษข้ามพรมแดน ภัยพิบัติ แก๊งคอลเซ็นเตอร์ และโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง
ประเด็นสำคัญที่ถูกเน้นคือ ปัญหาสุขภาพในปัจจุบันไม่ได้เกิดจากปัจจัยทางการแพทย์เพียงอย่างเดียว แต่เชื่อมโยงกับระบบเศรษฐกิจ การตลาด สังคม ชุมชน และวิถีชีวิตของผู้คน อาหาร เครื่องดื่ม การโฆษณา แพลตฟอร์มออนไลน์ รายได้ ความสัมพันธ์ในชุมชน และความสามารถของสังคมในการดูแลกันเอง ล้วนเป็นปัจจัยที่กำหนดสุขภาพของคนไทยไม่แพ้บริการทางการแพทย์
ดังนั้น ความรอบรู้ด้านสุขภาพจึงไม่ควรหมายถึงการมี “ความรู้” เท่านั้น แต่ต้องพัฒนาไปสู่ “ความตระหนักรู้” และพลังร่วมของสังคมในการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่รอให้รัฐหรือระบบสาธารณสุขเป็นฝ่ายจัดการเพียงลำพัง
รศ. ดร.เฉลิมพล แจ่มจันทร์ ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล อธิบายที่มาและโครงสร้างของรายงานสุขภาพคนไทยว่า รายงานนี้จัดทำต่อเนื่องมากว่า 20 ปี เพื่อให้ประชาชนทั่วไป นักวิชาการ ผู้กำหนดนโยบาย และผู้บริหารนโยบาย สามารถใช้ข้อมูลในการทำความเข้าใจสถานการณ์ แนวโน้ม และความท้าทายด้านสุขภาพของคนไทย
รายงานสุขภาพคนไทยเล่าเรื่องผ่านองค์ประกอบสำคัญหลายส่วน ทั้งหมวดตัวชี้วัดที่ใช้ข้อมูลและสถิติเชิงประจักษ์เป็นตัวเล่าเรื่อง สถานการณ์เด่นทางสุขภาพที่คัดเลือกประเด็นสำคัญในรอบปีมาวิเคราะห์ และเรื่องพิเศษประจำฉบับที่ขยายให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างสุขภาพกับสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม และเทคโนโลยี
รายงานสุขภาพคนไทยเล่าเรื่องผ่านองค์ประกอบสำคัญหลายส่วน ทั้งหมวดตัวชี้วัดที่ใช้ข้อมูลและสถิติเชิงประจักษ์เป็นตัวเล่าเรื่อง สถานการณ์เด่นทางสุขภาพที่คัดเลือกประเด็นสำคัญในรอบปีมาวิเคราะห์ และเรื่องพิเศษประจำฉบับที่ขยายให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างสุขภาพกับสังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม และเทคโนโลยี
สิ่งที่น่าสนใจคือ รายงานไม่ได้เล่าเรื่องสุขภาพแบบแยกส่วน แต่พยายามทำให้เห็นว่า สุขภาพคนไทยกำลังอยู่ท่ามกลางแรงกดดันหลายชั้นพร้อมกัน ทั้งจำนวนเด็กที่ลดลง วัยทำงานที่หดตัว ผู้สูงอายุที่เพิ่มขึ้น ค่าใช้จ่ายสุขภาพที่สูงขึ้น ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงบริการ และข้อมูลสุขภาพในโลกออนไลน์ที่มีทั้งประโยชน์และความเสี่ยง
หนึ่งในหัวใจสำคัญของเวทีคือเสวนาเรื่องพิเศษประจำฉบับ “รอบรู้อย่างรอบคอบ ความรอบรู้ด้านสุขภาพบนพื้นที่ดิจิทัล” ซึ่งชวนให้สังคมทบทวนความเข้าใจต่อคำว่า Health Literacy หรือความรอบรู้ด้านสุขภาพ
ในอดีต เราอาจเข้าใจว่าความรอบรู้ด้านสุขภาพคือการมีข้อมูล มีความรู้ หรือจำคำแนะนำด้านสุขภาพได้มากพอ แต่ในโลกปัจจุบัน ความรู้เพียงอย่างเดียวไม่พออีกต่อไป เพราะคนจำนวนมากเข้าถึงข้อมูลสุขภาพได้ง่ายขึ้น แต่ยังต้องเผชิญข้อมูลผิด ข้อมูลปลอม การโฆษณาเกินจริง การขายผลิตภัณฑ์สุขภาพ และอิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์ที่มีผลต่อการตัดสินใจของประชาชน
ความรอบรู้ด้านสุขภาพจึงต้องครอบคลุมตั้งแต่การเข้าถึงข้อมูล การทำความเข้าใจ การประเมินความน่าเชื่อถือ การเปรียบเทียบข้อมูล การตัดสินใจ การปรับพฤติกรรม และการสื่อสารต่ออย่างรับผิดชอบ
รศ. ดร.ชะนวนทอง ธนสุกาญจน์ ชี้ให้เห็นว่า การสื่อสารสุขภาพไม่ควรเป็นเพียงการบอกให้ประชาชนทำตามคำแนะนำ แต่ต้องช่วยให้คนเห็นทางเลือก เข้าใจสิทธิของตนเอง และออกแบบชีวิตตนเองได้ ภายใต้เงื่อนไขจริงของครอบครัว รายได้ เวลา ความเชื่อ และบริบทชุมชน
ขณะที่ ดร. นพ.วิรุฬ ลิ้มสวาท ชวนมองต่อว่า ความรอบรู้ด้านสุขภาพไม่ควรถูกจำกัดอยู่ที่ระดับปัจเจก แต่ต้องขยายไปสู่ Community Health Literacy หรือความรอบรู้ด้านสุขภาพของชุมชน เพราะปัญหาอย่าง NCDs วัณโรค โควิด หรือการดูแลผู้สูงอายุ ไม่สามารถแก้ได้ด้วยการบอกให้คน “รู้” เพียงลำพัง แต่ต้องมีครอบครัว ชุมชน ระบบสนับสนุน และบริการสาธารณะที่เอื้อให้คนตัดสินใจได้ดีขึ้น
ในยุคดิจิทัล เวทีนี้ยังชวนให้สังคมสร้าง “กล่องเอ๊ะ” ให้ประชาชนรู้จักตั้งคำถามกับข้อมูลสุขภาพที่พบเห็น ไม่ว่าจะมาจากแพลตฟอร์มออนไลน์ อินฟลูเอนเซอร์ หรือแม้แต่ AI เพราะเทคโนโลยีอาจเป็นเครื่องมือช่วยคิด แต่ไม่ควรถูกปล่อยให้คิดแทนมนุษย์ทั้งหมด
อีกช่วงสำคัญของเวทีคือการนำเสนอ 10 หมวดตัวชี้วัด “การเปลี่ยนแปลงทางประชากรกับสุขภาพคนไทย” ซึ่งทำให้เห็นว่า โครงสร้างประชากรไม่ใช่เพียงเรื่องจำนวนคน แต่เป็นปัจจัยที่กำลังเปลี่ยนระบบสุขภาพ เศรษฐกิจ สวัสดิการ และความเป็นธรรมในสังคมไทย
ข้อมูลหนึ่งที่สะเทือนใจคือ คนไทยมีอายุยืนขึ้น แต่อาจต้องใช้ชีวิตอยู่กับภาวะเจ็บป่วยหรือสุขภาวะไม่ดีในช่วงท้ายของชีวิตเฉลี่ย 6.9 ปี ตัวเลขนี้สะท้อนว่า ความสำเร็จของระบบสุขภาพที่ทำให้คนมีอายุยืนขึ้นยังไม่เพียงพอ หากชีวิตที่ยืนยาวต้องแลกมาด้วยโรคเรื้อรัง ภาวะพึ่งพิง การติดบ้าน ติดเตียง หรือการเข้าถึงการดูแลที่ยังไม่ทั่วถึง
ในมุมหนึ่ง สังคมสูงวัยคือผลสำเร็จของการแพทย์และสาธารณสุข แต่อีกมุมหนึ่ง สังคมสูงวัยคือคำถามใหญ่ต่อระบบบริการสุขภาพเดิมที่ยังเน้นการรักษามากกว่าการส่งเสริมป้องกัน เน้นโรงพยาบาลมากกว่าการดูแลที่บ้านและชุมชน และยังมีช่องว่างระหว่างบริการทางการแพทย์กับการดูแลทางสังคม
รศ. ดร. นพ.บวรศม ลีระพันธ์ ชี้ว่า ระบบสุขภาพไทยยังปรับตัวไม่ทันกับคลื่นสังคมสูงวัย แม้ไทยจะมีทุนเดิมที่ดีจากระบบสาธารณสุขมูลฐาน โรงพยาบาลชุมชน และหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า แต่ระบบเดิมจำนวนมากถูกออกแบบมาเพื่อรับมือโรคเฉียบพลันและโรคติดเชื้อ มากกว่าปัญหาโรคเรื้อรัง การดูแลระยะยาว การฟื้นฟูสมรรถภาพ และการดูแลระยะท้ายของชีวิต
โจทย์สำคัญจึงไม่ใช่แค่การเพิ่มบริการทางการแพทย์ แต่ต้องคิดใหม่ทั้งสถาปัตยกรรมการคลังสุขภาพ ระบบดูแลระยะยาว บทบาทของครอบครัว ชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระบบสวัสดิการ และกำลังคนด้านการดูแล เพราะการดูแลผู้สูงอายุและผู้มีภาวะพึ่งพิงไม่ใช่ภารกิจของโรงพยาบาลเพียงแห่งเดียว แต่เป็นภารกิจของสังคมทั้งระบบ
ขณะเดียวกัน เวทียังชวนให้เปลี่ยนมุมมองต่อผู้สูงอายุ จากการมองว่าเป็น “ภาระ” ไปสู่การมองเห็นผู้สูงอายุในฐานะทรัพยากรของสังคม ทั้งในฐานะผู้ผลิต ผู้บริโภค ผู้ถ่ายทอดความรู้ และผู้ถือครองทุนทางสังคม แต่การจะทำเช่นนั้นได้ ต้องมีระบบการทำงาน การออม การเรียนรู้ และการดูแลที่รองรับความหลากหลายของผู้สูงอายุจริง ๆ
ช่วงเสวนาเรื่อง 10 สถานการณ์เด่นทางสุขภาพ ปี 2569 ทำให้เห็นว่า สุขภาพคนไทยไม่ได้ถูกกำหนดจากระบบภายในประเทศเท่านั้น แต่ยังเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจ การเมือง ความมั่นคง ภัยพิบัติ สิทธิมนุษยชน และปัญหาข้ามพรมแดนอย่างแนบแน่น
ประเด็นที่ถูกหยิบขึ้นมามีตั้งแต่ NCDs ประกันสังคม ผลกระทบจากนโยบายสหรัฐฯ ต่อสุขภาพไทย แก๊งคอลเซ็นเตอร์และการค้ามนุษย์ข้ามพรมแดน นักเรียนข้ามชาติ แผ่นดินไหวและภัยพิบัติ มลพิษข้ามพรมแดนในลุ่มน้ำกก สาย รวก และโขง สถานการณ์ชายแดน สมรสเท่าเทียม ไปจนถึงการคุ้มครองสิทธิกลุ่มชาติพันธุ์
เมื่อมองรวมกัน สถานการณ์เหล่านี้กำลังบอกเราว่า สุขภาพไม่ใช่เรื่องของโรคเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของระบบอาหาร ระบบแรงงาน การค้าโลก สิ่งแวดล้อม ความมั่นคงชายแดน สิทธิมนุษยชน และความสามารถของสังคมในการปกป้องคนเปราะบาง
ในประเด็น NCDs เวทีชี้ว่า แม้โรคไม่ติดต่อเรื้อรังมักถูกเล่าว่าเป็นเรื่องพฤติกรรมส่วนบุคคล แต่แท้จริงแล้วต้องมองให้กว้างกว่านั้น ทั้งระบบอาหาร การตลาด สภาพแวดล้อมทางสังคม การทำงาน รายได้ การเข้าถึงบริการ และบทบาทของชุมชน หากเรายังมองว่า NCDs แก้ได้ด้วยการบอกให้คนออกกำลังกาย กินดี หรือมีวินัยอย่างเดียว เราอาจไม่สามารถเปลี่ยนแปลงปัญหาได้ในระดับโครงสร้าง
เช่นเดียวกับปัญหาข้ามพรมแดน ไม่ว่าจะเป็นมลพิษจากประเทศเพื่อนบ้าน การค้ามนุษย์ สถานการณ์ชายแดน หรือเด็กนักเรียนข้ามชาติที่เข้ามาอยู่ในระบบการศึกษาไทย ปัญหาเหล่านี้สะท้อนว่า สุขภาพคนไทยไม่ได้หยุดอยู่แค่เส้นเขตแดนของประเทศ แต่เกี่ยวข้องกับภูมิรัฐศาสตร์ ความมั่นคง มนุษยธรรม และความร่วมมือระหว่างประเทศ
คุณสมพร เพ็งค่ำ ในฐานะผู้ทำงานกับชุมชนและการประเมินผลกระทบทางสุขภาพโดยชุมชน ชี้ให้เห็นว่า หลายปัญหาไม่สามารถมองจากส่วนกลางอย่างเดียวได้ เพราะผลกระทบจริงเกิดขึ้นกับผู้คนในพื้นที่ การคืนข้อมูล คืนอำนาจ และทำให้ชุมชนเป็นผู้ร่วมกำหนดทิศทางการแก้ปัญหา จึงเป็นหัวใจสำคัญของการสร้างสุขภาพที่เป็นธรรม
ช่วงปิดงาน ดร.ณัฐพันธุ์ ศุกกา ผู้อำนวยการสำนักพัฒนานโยบาย ยุทธศาสตร์และนวัตกรรม สสส. สรุปไว้อย่างน่าสนใจว่า หากอ่านรายงานสุขภาพคนไทยทั้งเล่ม จะเห็นว่าเนื้อหาทั้งหมดเชื่อมโยงกัน ไม่ใช่เพียงการรวมบทความหรือสถานการณ์หลายเรื่องไว้ในเล่มเดียว แต่เป็นภาพใหญ่ของสุขภาพคนไทยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรม สังคม เทคโนโลยี ระบบบริการ โครงสร้างประชากร และนโยบายสาธารณะ
รายงานสุขภาพคนไทยจะมีประโยชน์สูงสุด ก็ต่อเมื่อไม่หยุดอยู่ที่การเป็นหนังสือบันทึกสถานการณ์ แต่ต้องนำไปสู่การเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ การออกแบบนโยบาย และการขับเคลื่อนสังคมให้เกิดผลจริง
สำหรับ theSPACE เวทีครั้งนี้ทำให้เราเห็นบทบาทสำคัญของ “การสื่อสารสาธารณะ” อย่างชัดเจน เพราะความรู้ที่ดีอาจยังไม่เพียงพอ หากไม่ถูกแปลให้เข้าใจง่าย ไม่ถูกเล่าให้เชื่อมโยงกับชีวิตผู้คน และไม่ถูกส่งต่อไปยังพื้นที่ที่ต้องใช้ความรู้นั้นจริง ๆ
รายงานสุขภาพคนไทย 2569 จึงไม่ใช่เพียงรายงานของนักวิชาการหรือหน่วยงานด้านสุขภาพ แต่เป็นวัตถุดิบสำคัญของสังคม เป็นฐานข้อมูลให้ผู้กำหนดนโยบาย เป็นเครื่องมือให้สื่อมวลชน เป็นบทเรียนให้ชุมชน และเป็นคำถามให้ประชาชนทุกคนกลับมาทบทวนว่า สุขภาพของเราถูกกำหนดโดยอะไร และเราจะมีส่วนร่วมเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร
กล่าวโดยสรุป Forum สุขภาพคนไทย 2569 ชี้ให้เห็นว่า สุขภาพคนไทยในวันนี้กำลังอยู่ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงใหญ่ 3 ชั้นพร้อมกัน
ชั้นแรกคือการเปลี่ยนแปลงทางประชากร เด็กเกิดน้อย วัยทำงานลดลง ผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น อายุยืนขึ้นแต่ป่วยนานขึ้น ทำให้ระบบสุขภาพและระบบสวัสดิการเดิมต้องปรับตัวอย่างเร่งด่วน
ชั้นที่สองคือ ความเปลี่ยนแปลงของข้อมูลและเทคโนโลยี คนไทยเข้าถึงข้อมูลสุขภาพง่ายขึ้น แต่ยังต้องพัฒนาทักษะในการตรวจสอบ ประเมิน ตัดสินใจ และใช้ข้อมูลอย่างรอบคอบ โดยเฉพาะในยุคที่ AI อินฟลูเอนเซอร์ และแพลตฟอร์มออนไลน์มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสุขภาพ
ชั้นที่สามคือความซับซ้อนของปัจจัยกำหนดสุขภาพ สุขภาพไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาลเท่านั้น แต่เชื่อมกับเศรษฐกิจ การค้า ชายแดน สิ่งแวดล้อม ภัยพิบัติ สิทธิมนุษยชน ความเป็นธรรม และพลังของชุมชน
สารสำคัญที่สุดของเวทีนี้จึงอาจสรุปได้ว่า ความรอบรู้ด้านสุขภาพในยุคใหม่ ต้องไม่ใช่แค่การทำให้คน “รู้มากขึ้น” แต่ต้องทำให้คน ชุมชน วิชาชีพ สื่อ และระบบนโยบาย “ตัดสินใจได้ดีขึ้น” และ “เปลี่ยนแปลงได้จริง” เพราะในท้ายที่สุด สุขภาพของคนไทยไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง และไม่ใช่เรื่องของระบบสาธารณสุขฝ่ายเดียว แต่เป็นเรื่องของสังคมทั้งระบบ และบางที จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง อาจเริ่มจากการทำให้ข้อมูลดี ๆ เดินทางไปถึงผู้คนมากขึ้น ถูกเข้าใจมากขึ้น และถูกใช้ในการตัดสินใจร่วมกันมากขึ้น
นี่คือเหตุผลที่รายงานสุขภาพคนไทยไม่ควรจบอยู่ในเล่มรายงาน แต่ควรถูกเปิดอ่าน ถูกเล่าต่อ ถูกถกเถียง ถูกตั้งคำถาม และถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือในการออกแบบอนาคตสุขภาพของสังคมไทยร่วมกัน ….
เชื่อในพลังของการเรียนรู้ที่ไม่รู้จบ สนใจสำรวจเรื่องราวที่เชื่อมโยงผู้คน วิถีชีวิต สังคม และวัฒนธรรม โดยเฉพาะรากเหง้าอีสาน ชื่นชอบการเดินทางเพื่อเปิดโลกใหม่ ๆ และชอบคลายเครียดด้วยทำอาหาร